Van het kastje naar de muur

Vandaag niet zo'n succesvolle dag... Vanmorgen mijn ijskastje een poetsbeurt gegeven om het te kunnen vullen met lekkers uit de ultramoderne supermarkt, waar ze werkelijk alles hadden! Het bezoekje kwam nogal overeen met een bezoekje aan de zoo, met dat verschil alsof het leek dat ik het enigste dier was. Al gauw had ik een hele sleep winkelwagentjes met vietnameesjes achter mij, die mij door elke rayon volgden om mij goed te kunnen bekijken. Gelukkig zijn er geen botsingen gebeurd door onoplettend voortduwgedrag!

Vervolgens mij naar het toeristisch infopunt (gekoppeld aan toeristisch bedrijf) begeven om een hele vragenlijst af te rammelen. Een vriendelijke jongeman, Jimmy voor de vrienden, Truong voor de vietnameesjes, fluisterde al snel dat zijn bedrijf de fietsen veel te duur verhuurde en dat ik er beter ééntje kocht. Hij duidde aan waar ik miljoenen fietsenwinkels kon vinden en gaf me richtprijzen mee, omdat ze mij 200% zeker gaan willen afzetten. Ik wacht dus beter even af tot ik een deftige vriend/onderhandelaar/tolk heb gevonden. Een gedetailleerd stratenplan van CanTho was volgens hem te vinden in de winkel waar ik gisteren te horen kreeg dat ze er geen meer hadden en nooit meer gingen binnenkomen... Een andere optie was de supermarkt waar ik net geweest was... Aangezien de wandelafstanden in 35°C hier nogal tegenvallen, heb ik die zoektocht maar even gestaakt. Volgende probleem was mijn simkaart: ik kan wel mensen bellen, maar niemand mij. Hop, de mototaxi richting Mobifone, het hoofdkantoor van het netwerk. Te voet terug naar mijn kamer, heb ik onderweg gebakken bananen gekocht, die ze roosteren op de grill. Krokant vanbuiten, zacht vanbinnen! Voor 25 eurocent kreeg ik 10 (mini)bananen! Omdat ik geen zin had om de komende week geconstipeerd te zijn van die bananen, vroeg ik in mijn beste Vietnamees de helft, wat neerkwam op 7 bananen voor 15 cent... Tja... Terug in het hotel kwam ik erachter dat ik ook geen sms'en kan sturen/ontvangen, dus mag ik morgen wéér naar Mobifone...

Dan maar een zoektocht gestart naar een digitale printservice (gewoon A4'tjes zwart/wit afdrukken ipv één of ander presentatiepaneel in kleur, A0, op fotopapier ofzo!), maar ik ben na 3 doorverwijzingen terug bij hetzelfde internetcafé uitgekomen. Dat wordt dus wachten tot donderdag om te vragen of ik op het kantoor van Urban Upgrading mag afdrukken.

Vanavond gaan eten in een restaurantje aangeraden door de Lonely Planet. (Wie heeft trouwens de naam ooit verzonnen?!) Noodles met verse groentjes en kip, lekker! De klant-lokkende ober ook geholpen door wat toeristen te vertellen dat het echt wel lekker was. Meteen ook een nieuwe sociale tactiek ontwikkeld! Als je gaat eten in de toeristische buurt, werken daar vaak jongens en meisjes die overdag studeren aan de universiteit. Na 2 minuten heb ik de gegevens van de unifbib te pakken + een rondleiding in de bib door Vinh, student rechten. Morgen waag ik een poging, hoewel ik nogal vrees voor de bureaucratische verwerking van mijn toegangspasje...

Ik heb trouwens al een hele hoop gsm-nummers verzameld van mensen die mij willen helpen, maar ik heb wat last met daar een gezicht op te plakken... Waarom lijken die vietnameesjes toch allemaal zo op elkaar!?