De sloppenwijken in!

De sloppen aan het kanaal. Nu staat het water redelijk hoog, maar als het laag staat, stinkt het daar verschrikkelijk omdat het afval/uitwerpselen niet mee wordt gevoerd met de rivier.

De monding van het kanaal in de Can Tho River. Rechts zie je een drijvend huisje, dat enkel bereikbaar is met een bootje.

Maar die ga ik nog verder onderzoeken.

Binnen in een erbarmelijk huisje/slop/slum. Dit gedeelte bevindt zich boven het water. Zoals je kan zien dienen deze slagvensters als vloer.

Een voorbeeldje van een vrij brede weg tussen de sloppen langs de rivier. Door het saneringsproject zullen alle huizen aan de rechterkant verdwijnen. Dag, markt.

De achterkant van de sloppen. Mensen hangen daar vanalles aan. Ze kleden hun huisje ook aan met planten. Als je goed kijkt, dan zie je dat er net afvalwater in de rivier wordt geloosd (onder die blauwe zak van Ikea(?)).

Vandaag vroeg uit de veren en naar PMU Urban Upgrading voor een ritje langs allerlei saneringsprojecten. Eerst een sloppenwijk aan een kanaal dat uitkomt in de Can Tho River. Je moet je voorstellen dat je een huizenrij hebt, een padje van anderhalve meter naast een kanaal van zo'n 15 meter breed. De armen gaan dan woningen bouwen die enerzijds aan het pad op de aarde rusten en anderzijds met palen in het kanaal staan. Het inkomen bepaalt hier alles, welke materialen je kan betalen, de grootte en hoogte van je huis, etc. Het probleem zit hem in de armsten die allereerst half het kanaal bezetten en bovendien het kanaal massaal vervuilen. Toen ik op de brug stond, zag ik letterlijk een man met brommer stoppen en zijn vuilzak overboord gooien. Ik ben enkele huizen binnen mogen gaan, wat dus echt wel super was om dat te zien. Jammer genoeg is het zo klein, dat je amper deftige foto's kan maken. Het saneringsprincipe dat ze toepassen is hetvolgende: de huizen aan de kant van het land mogen blijven, de paalwoningen moeten verdwijnen en krijgen een nieuw stuk grond toegewezen, het smalle steegje wordt een soort pier met riolering en verlichting, en het kanaal wordt verbreed. Ik heb hen de oren van het hoofd gevraagd, want ik wilde precies weten hoe dat nu allemaal in zijn werk ging. Enkele teleurstellingen in mijn ogen: de ventilatie in de gesaneerde wijk is echt slecht, want de huizenrij hebben maar één gevelkant, en er worden daar ook geen publieke functies voorzien in tegenstelling tot de new settlement-gebieden. De rivier wordt enkel verbreed en niet gezuiverd. Hele buurten vallen uit elkaar, want iedereen is zijn (over)buren kwijt. De mensen van de paalwoningen komen zelfs in een ander stadsdeel terecht. Ook valt soms de economische handel in die gebieden weg, doordat de éne helft van de markt gewoon verdwijnt.

Daarna zijn we enkele zotte villa's gaan bekijken! Precies paleizen, die dan bewoond worden door één familie (4 tot 10 personen) en hun bedienden. Ook enkele huizen van de middenklasse gaan bezoeken. Iedereen woont hier precies nogal gescheiden.

Een verse kokosnoot en een babbeltje over de familie later (Mr. Dong is nogal gefrustreerd dat hij nog geen zoon heeft, want zijn dochter kan zijn huis blijkbaar niet erven), zijn we een fiets gaan kopen! Voor 850 000 dong (42.5 euro) heb ik een groene fiets met kleine wielen (waardoor je supervaak moet trappen, maar dat is hier blijkbaar hip) + mandje + 2 maanden garantie! Hao gaat me nog een helmke kopen, want hier in het verkeer kan het wel eens mislopen... Het zou niet de eerste keer zijn dat ik op mijn hoofd val. Ik kan trouwens nog altijd niet aan het claxonsysteem aanuit. Die toeteren op elk kruispunt als er iemand in de weg rijdt of uw richting uitkomt, zelfs als je hier op een 2x3 rijvakkenbaan links wil afdraaien, mag je gerust je voorrang opeisen en u gewoon tussen de tegenliggers smijten. Pretty crazy!

Ik heb ook een primitieve kaart van Can Tho op A3 afgedrukt bij de overheidsprintdienst én Hao heeft ook wa A4'kes voor mij afgedrukt!

Vanavond iets gaan eten: groetensoep (met gekookte aardappelen in!! heerlijk!) en chicken-lemon grass (toch ni zo wauw..). Terug aangekomen aan mijn kamer, bleek dat ik mezelf had buitengesloten... In mijn beste gebarentaal gaan uitleggen dat mijn sleutel nog binnen lag.

Morgen heb ik afgesproken om met Hao te overlopen welke gebieden ik kan onderzoeken. Ik was van plan dat allemaal per fiets te doen, maar toen hij zei dat sommige plaatsen wel 20 km verder zijn, besefte ik dat mijn poepeke dat niet zo lang gaat uithouden op mijn goedkope chinese stalen ros.

*