Veel beloftes, weinig concrete vervulling

Mijn nieuwe kamer.

Zicht vanuit mijn raam op het binnenpleintje.

Netjes uitgedost in lange broek en bloes vertrokken voor mijn afspraak om 8u op het Architecture and Planning Institute met Mr. Nhon (uitgesproken als ‘Noeng’). Nadat ik netjes mijn fiets geparkeerd had tussen de hippe brommers, wilden de niet-Engelssprekende security mij niet binnenlaten in het gebouw. Even later produceerde een toevallige voorbijganger de vertaling: ‘Mr. Nhon no work here’. Ah, das straf. Dan maar Nhon himself gebeld, die weeral een onverstaanbaar gebrabbel produceerde, waar ik dan maar uit opmaakte dat hij me kwam zoeken. Dan Thuy gebeld om te bevestigen dat ik aan het juiste gebouw was. Even later belde Nhon terug met de boodschap dat ik eigenlijk een afspraak had met een meisje die mij ging helpen met veldwerk die dag. Daar stond ik dan schoon in mijn niet-hittebestendige outfit. Als een geluk bij een ongeluk, bleek het meisje het komende uur zeker niet te komen opdagen. Nhon is vervolgens thuis op z’n fiets gesprongen om een koffie met me te drinken. (Mijn eerste koffie na het muntwateravontuur!) Ik heb van de gelegenheid geprofiteerd om een klein interview af te nemen. Na veel getelefoneer en gevloek had Nhon het meisje zo ver gekregen om tot daar te komen. Een klein, tenger meisje dat heel stilletjes praatte en blijkbaar niet echt een mening had over de dingen die ik vroeg, want ze moest daar nog eens over nadenken. Veel beloftes, weinig concrete vervulling. Om mijn zoektocht wat te versnellen, heb ik meteen een afspraak gemaakt voor maandag, ofja, ik heb eigenlijk gewoon gezegd dat ik er om 8u ben zonder overleg. We zullen afwachten of de nieuwe, ietwat onbeleefde tactiek werkt…

Omdat de Victoria op de weg lag, heb ik daar een kleine tussenstop gemaakt om af te koelen. Enkele gekke blikken toen ik daar in de ochtend verscheen in bureaukledij in plaats van short. Ik heb voortaan permanent mijn bikini bij, voor het geval ik er ‘toevallig’ passeer. Er was net een koppeltje trouwfoto’s aan het maken. Blijkbaar trekt het meisje daarvoor verschillende Assepoesterkleedjes aan. Eerst een beige halterjurk met voile en een kroontje op haar hoofd, even later een parelmoeren gedrapeerde avondjurk. Leuk om te bekijken natuurlijk.

Rond de middag heb ik mijn laatste spullen ingepakt, afgerekend en een taxi genomen naar het Spring Hotel. Ik had mijn voeten nog niet op de stoep staan of ze waren mijn valies al naar mijn kamer aan het dragen. Het meisje zei dat ik mij eerst maar rustig moest installeren voor we de papierhandel en paspoort regelden. Zo gezegd, zo gedaan. Tegen de avond heb ik me in de lobby gezet, waar ik wegwijs werd gemaakt in de keuken. Ik werd ook meteen aangesproken door een Amerikaans koppel dat hier een jaar lang Engels komt geven. Warme, lieve mensen die me welkom heten om eender wanneer met hen ’s avonds te eten. Jammer genoeg kon ik niet op de uitnodiging ingaan en moest ik nog even naar het centrum voor mijn fiets. Dus heb ik mij geïnstalleerd in Nam Bo, één van de betere toeristische restaurants, voor een uitgebreid diner: biefstuk met gratinpatatjes!! Blijkbaar kan je enkel gratin krijgen bij steak met pepersaus, dus ik begin een beetje op Dennis te lijken en kies resoluut voor een rood stuk vlees! Achteraf de zoete drang gesust met pannenkoek met banaan en chocoladesaus, mmmmmmmmm!

Het is een klein eindje fietsen tot het toeristisch centrum van hieruit. Eerst had ik daar wat schrik voor, want fietsen hebben hier geen licht. Maar gelukkig zijn de straten verlicht door lantaarns en masaal veel neonreclame, bovendien hebben sommige brommers zelfs geen licht, en word je voortdurend omringd door andere fietsers. Hier aangekomen, liep ik volledig doorweekte Matthias tegen het lijf, die was gaan lopen. Goed gek, noem ik dat! Onverantwoord bij deze temperaturen! Hij vroeg of ik eventueel graag met Christiaan (Ik begin stiekem te twijfelen of die niet Christopher noemt…) en hem vanavond iets wou gaan drinken. Maar gezien het vele werk en de vermoeidheid, hebben we verstandig beslist dat plan uit te stellen. Wel een tof vooruitzicht te weten dat niet iedereen de lokale bedtijden heeft overgenomen!

*

PS 1: ik heb Japanse MTV!! Melig Aziatisch getsjangel met af en toe een uurtje hippe muziek!

PS 2: Ik vermoed wel dat mijn internetverbinding voortaan minder is, want ik heb mijn kabel moeten inleveren voor draadloos… Vandaar ook dat ik het beeldmateriaal niet geupload krijg...