Het Learning Research Center van de Can Tho University. Een klein applaus voor de moderniteit! Gelukkig hebben ze een keertje hun roze, gele, oranje, blauwe en groene pastelkleurige verf achterwege gelaten!
Na een bezoek aan de lokale markt met Yen en haar twee vriendinnen, ben ik volledig voorzien van fruit: Dragon Fruit (linksboven), verse ananas, mango (links onder), kiwi, appelsien en een lekkere banaanbeignet, die op het moment van de foto al in mijn buik zat!
Vanmorgen naar het Learning Research Center van de Can Tho University, niet om veel te leren, maar voor een koffie met Yen en haar twee vriendinnen. Om mij te vermommen tussen alle deftig geklede studenten in kostuumbroek en hemd, besloot ik voor de eerste keer hier om mijn short thuis te laten. Ik ben uiteraard niet zonder broek vertrokken, maar in lange jeansbroek en witte bloes met lange mouwen. Er zijn weinig woorden voor nodig: bakken! De meisjes leken duidelijk een pak jonger dan mij (en Yen!), maar het waren echt lieve poppemiekes. Eentje was voortdurend aant giechelen, de andere zat wat verlegen te glimlachen, terwijl Yen en ik volop aan het babbelen waren. In vergelijking met haar klasgenootjes, spreekt Yen dus echt heel goed Engels. Ze heeft een grappig elektronisch vertaalmachientje op zak, waar ik volledig door gefascineerd was, want het ding sprak Engels en Vietnamees! Na een grote vergelijking van de inheemse fruitsoorten van België en Vietnam, ben ik mee naar de markt geweest om enkele dingen te proberen. Toen ik al 2 kilo gekende en ongekende soorten had verzameld, moest ik erop aandringen volgende week terug te komen om de rest te proberen, want dat ik het anders allemaal niet op ging krijgen. Heel de markt mocht ik weer lachen en knikken als een chineesje, en de quizvraag van de dag was het raden naar mijn leeftijd. Ondertussen kon ik alleen maar denken aan mijn fiets. Het klinkt een beetje onozel, maar dat is dus echt mijn kostbaarste bezit als ik ergens ben. Overal zijn parkings waar je met een bonnetjessysteem je fiets moet parkeren en je dan 0,04 cent betaalt. Als die mensen nu gemeen en sluw zijn, laten ze gewoon mijn fiets stelen. Als ze die dan verkopen, brengt dat evenveel op als 1125 parkeerticketjes! Gelukkig hebben ze daar nog niet aan gedacht! :)
Na de middag heb ik mij volop op Google Earth en Autocad gegooid, en vooral een poging tot beide te combineren zodat ik deftige kaarten heb om op te werken. Na mijn reisschema te bekijken, was het avond voor ik het wist!
Na het eten heb ik met Yen afgesproken om maandag samen naar de Floating Market te gaan. Een nieuwe poging tot extreem vroeg opstaan, dringt zich op! Haar mama was ook op (maandelijks) bezoek geweest en had dus allerlei lekker fruit bij vanop het platteland, waar ik van't weekend van mag proeven!
Onderweg naar huis bleef ik vol verbazing staan bij een massage-service op straat. Er lag een man op de grond in bloot bovenlijf, waarop de masseur in kwestie allerlei glazen potjes zetten. Door met een fakkel in de potjes te gaan, verdween de lucht en werd er een vacuum gecreëerd dat op je huid plakte. Voor ik het goed en wel doorhad, begon de man mij te masseren om te ontdekken welke kwaaltjes ik had. Hij had duidelijk al opgemerkt dat ik het niet zag zitten om zuigplekken zo groot als yoghurtpotjes over mijn hele lichaam te hebben, en stelde dus gewoon voor een massage te doen. Zijn vrouw heeft vervolgens alle aanwezige woede en frustratie uitgewerkt op mij. Alle lichaamsdelen moesten eraan geloven, zelfs de stress van mijn achterwerk moest verdwijnen. Mijn benen lagen om de haverklap in haar nek en al mijn knoken kraakten. Toen ze ontdekt had waar ik dus pijn had (onderrug door het slechte bed), heeft ze dus ook zo'n vacuum-potje op mij gezet! Ik zag de bui al hangen en begon te gebaren dat ze ermee moest stoppen, bovendien voelde dat echt niet aangenaam! Maar ik kon het mij vooral niet permitteren om morgen in de Victoria te verschijnen met een mega-zuigplek boven mijn bikinibroekje! Veel gekraak, geklop, geduw en getrek later, was ik helemaal stress-vrij! Ben benieuwd of ik morgen stijf ben...
Net heb ik een poging gedaan tot maken van fruitsla met al mijn aanwinsten. Het resultaat was een supergrote composthoop op mijn bureau en een potje dat uitpuilt van het fruit, en dan heb ik enkel de ananas en dragon fruit onder handen genomen...
Zo, ik ben hier weeral serieus de nachtbraker aant uithangen (23u17), dus tijd voor wat slaap!
*
Wat een avonturen allemaal ! Ik vind je blog echt heel leuk, vooral de verhalen over de plaatselijke bevolking :) Doe zo voort en nog veel succes/plezier ginder ! Tamara x
BeantwoordenVerwijderen