Nieuwe bebouwing in de stad: de regering legt een soort grid op, waarbinnen de bewoners naar eigen smaak en goesting hun eigen ding kunnen doen.
Er werken heel veel vrouwen in de bouwsector. Bakstenen aangeven, wapening vlechten, bezetten, ...
Een man met zijn woonboot. Hij had net zijn anker opgedoken.
Zichtje vanop het dakterras van het Golf Hotel op Noord-Can Tho. Ik kreeg er muntwater, maar dat is me allesbehalve bevallen.
Zicht op Zuid-Can Tho en de Hau River links, Can Tho River rechts.
Maandagmorgen 7 september ben ik vertrokken voor een fietstocht naar een vrij nieuw deel van de stad. Sinds enkele jaren zijn de informele marktkraampjes aan de Can Tho River verwijderd en vervangen door publieke ruimte en een park. Ter compensatie is er meer stroomopwaarts een nieuwe overdekte markthal gezet, waardoor ook daar mensen begonnen te bouwen. De regering heeft toen een soort grid opgelegd van 4 verdiepingen, waarbinnen de mensen hun eigen invulling mochten kiezen. Dit is een oplossing tegen de chaotische bebouwing in de oude stad. Grappig om te zien, maar wel een systeem dat werkt!
Na wat rondgedwaal kwam ik een 'gated community' tegen, ofja dat denk ik toch want het leek op een bewaakt bungalowpark. Na veel vijven en zessen, snapte de bewaakster nog steeds niet dat ik gewoon wat foto's wou nemen voor school. Na nog meer volk verzameld te hebben die ook geen Engels konden, waren we ook nog geen stap verder. Als antwoord op mijn beste gebarentaal, kreeg ik een soort 'handjesdraaien' (zoals het befaamde kinderliedje). Omdat ik daar niet uit kon opmaken of dat nu een ja of nee was, ben ik gewoon door de poort gereden. Toen ze in volle galop achter mij kwamen om mij tegen te houden, bleek het dus duidelijk een 'nee' te zijn. Een beetje later kwam ik op een mini-schiereilandje, met een immens groot plein en dijk, die je kon afwandelen tot het Victoria Hotel. Schrijnende armoede in tegenstelling tot de nieuwe publieke ruimte. Via de winkelstraat, waar de namen al even erg zijn als de inhoud: 'jeans store', 'superjeans', 'jeans shop' of 'jeans star', terug naar mijn kamer voor mijn dagelijks broodje met Président boter, hesp, la vache qui rit of confituur.
Op aanraden van Kelly ben ik 's namiddags iets gaan drinken op het dak van het Golf Hotel, van waaruit je een goed zicht hebt op de stad. Jammer genoeg was het weer nogal triestig en was er geen enkele andere klant op de 8ste verdieping, maar toch vond ik het nogal onbeleefd om na een fotosessie weg te gaan zonder iets gedronken te hebben. Na mijn koffie, kreeg ik van het huis nog muntwater aangeboden, dat ik met tegenzin heb opgedronken. En het voorspelde inderdaad niet veel goeds: na een uurtje in mijn bed te liggen woelen, moest ik naar de badkamer lopen. De daaropvolgende 6u heb ik jammer genoeg voornamelijk naast en op het toilet doorgebracht. (Met ondertussen live beeld & geluid met het thuisfront)
Vanmorgen volledig gedehydrateerd en uitgehongerd heb ik voorzichtig wat gegeten en gedronken om met goeie moed naar de openbare bibliotheek te gaan. Drie minuutjes fietsen later stond ik volledig uitgeput te wankelen op het binnenplein. In de bib zitten ging dus geen succes worden, aan het zwembad gaan liggen was al evenmin verstandig, dus dan maar terug naar mijn kamer met de nodige voorraad water en licht-verteerbaar voedsel. Ik hou me dus vandaag bezig met film kijken en dingen in orde brengen. Net heeft ook Mr. Nhon van het 'Architecture & Planning Institute' mij gebeld met onverstaanbaar gebrabbel dat ik zaterdag om 8u op zijn bureau verwacht word. Ben benieuwd!
*
Hey Inez,
BeantwoordenVerwijderenSpannend allemaal!
Dit is een kleine test voor mijn pa die geprobeerd heeft op een bericht te reageren.
Veel succes nog.
An Mertens
Hey inez, ocharme toch dutske... probeer voortaan maar het niet-gekookte water te vermijden, veel beterschap! x liesbeth
BeantwoordenVerwijderen