Na een korte nacht werd ik vanmorgen om 8u30 verwacht op het Departement Mekong Delta Institute van Can Tho University. Matthias heeft een bureau voor mij geregeld en mij voorgesteld aan enkele mensen. Verwacht geen ultrahippe werkplaats, maar een Vietnamees hokje met 8 hoekbureau’s, ventilatoren, een koffiemachine, een ijskast gebruikt door Vietnamezen die niet goed snappen waarvoor dat eigenlijk dient, een internetkabel, een printerkabel van 5 meter bij gebrek aan draadloos netwerk en een heleboel grappige collega’s. Aangezien ik toch meestal op veldwerk ben, zal ik daar niet heel der dagen doorbrengen, maar een bureau en printer komen wel eens van pas! Aangezien binnenkort het nieuwe academiejaar van start gaat en ik pas arriveer in de tweede helft ven het semester, moet ik zorgen dat mijn studieprogramma klopt. Want je zou het haast vergeten, maar er moet ook nog gestudeerd worden! Ik moet voor 12 studiepunten keuzevakken kiezen en daarbij zorgen dat de studiebelasting te doen is en er geen overlap is in mijn uurrooster. Een heel gepuzzel, maar ik denk dat ik er bijna uit ben.
Vanmiddag naar het Spring Hotel om te onderhandelen over de prijs. De officiële prijs voor een kamer met raam, dubbel bed, ijskast, tv (met zelfs enkele internationale kanalen! Byebye, vreselijke Vietnamese songs!), nieuwe badkamer met bad, bureau en Wifi, is normaal 290 000 VND (12 euro). Ik heb meteen tegen de bazin gezegd dat ik nu voor al bovenstaande opties met balkon 215 000 VND (8.5 euro) betaalde. Ik ging sowieso verhuizen en was bereid om zelfs de vraagprijs te betalen, maar ging proberen om het te laten zakken tot 250 000 VND. Tot mijn grote verbazing zei de eigenares dat 215 000 VND goed was én ze zou gratis mijn was doen!
Terwijl Matthias in de lobby zijn interview aan het voorbereiden was, kwam een andere vrouw vragen of ik al had gegeten, want anders ging ze snel wat maken. In afwachting van haar kookkunsten, bracht ze ijsthee en bananen. En 20 minuutjes later schotelde ze Matthias en mij een lekker gebakken kippenbil met koude groentjes en rijst voor. Even later schoof ook Christaan bij aan tafel, een Duitse bioloog, die een waterzuiveringsinstallatie bouwt voor een plaatselijk slachthuis. Na het eten stelde hij voor om mee te gaan, want zijn container was vanuit Duitsland per schip gearriveerd. Echt wel interessant om te zien! Er worden zo’n 80 varkens per dag geslacht en het afvalwater wordt rechtstreeks in het kanaal en bodem geloosd. Het schrijnende is dat mensen 200 meter verder op dit water uit de rivier halen om te wassen, koken, poetsen, en sommigen zelfs drinken! Ik kreeg een rondleiding en een deskundige uitleg over de biologische processen die zich voordeden. Het water wordt bewaard in een soort vijver, in de hoop dat waterplanten het zouden zuiveren. Met mijn eigen ogen zag ik hoe grote hoeveelheden belletjes aan de oppervlakte verschenen (vrijgekomen CO2 gas door de anorganische processen), een vieze film van bacteriën en zelfs grote vlokken sulfaatdampen!
Na mijn biologische excursie ben ik omwille van de blauwe hemel naar de Victoria getrokken om wat bij te bruinen, want momenteel heb ik enkel bruine armen en benen. Net toen ik daar aankwam, sloeg alles nogal grijs uit. Swimming in the rain! Bovendien was er vandaag een top-aantal bezoekers sinds ik daar lid ben, want ik heb wel 19 personen geteld! Het was donker (18u) voor ik het wist, dus vrij avontuurlijk om zonder licht mij in het spitsuur te gooien, maar vanop de brug wel enkele mooie foto’s kunnen maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten