Droomhuis

Vissers die zich klaarmaken om uit te varen.

Entree van een koloniale woning met Franse invloeden.

De suite van mijn droomhuis. Probeer u enkele restauratiewerken in te beelden.

Hoe vervoer je op de moto reddingsboeien die je net gekocht hebt... Aandoen!

Foto op het (vervallen) balkon van mijn droomhuis.

Vanmorgen stond Nhut mij op te wachten met zijn Honda Dream II... Er was weinig 'dream' aan, want het ding is zeker 5 x stilgevallen, de eerste versnelling werkte niet, als ik achterop zat, geraakten we niet gestart en het maakte allerlei vreemde geluiden. Soit, we zijn ermee tot aan de luchthaven gereden om daar de verloren foto's van deze week opnieuw te maken. Het interieur van de woningen is jammer genoeg niet reproduceerbaar, maar ik heb wel mooie beelden van de gebouwen. Vervolgens zijn we naar Binh Thuy Rivier getrokken op zoek naar koloniale woningen (met Franse invloed). In twee van de vier was ik welkom voor foto's, metingen, etc... Ik heb er ook mijn droomhuis gevonden!! Een woning van meer dan 100 jaar oud met centrale trap, zuilen met mooie kapitelen en vooral een balzaal van plaats. Nhut moest mij dan ook meermaals wakkerschudden om verder te werken. De mensen waren erg vriendelijk, maar zonder tolk zou dit niet gelukt zijn. Ook grappig om te zien dat ooit die huizen in een zee van groen stonden, maar dat doorheen de generaties (minstens 8!) er overal op het erf gebouwen zijn bijgezet voor gezinsuitbreiding of verhuur. Nadien hebben we geprobeerd Tissue 2 te vinden, maar na wat verdwaald rondrijden, heeft Nhut mij net voor de regen terug gedropt in het hotel. (Ik stel het nog steeds zonder stadsplan...) Deze namiddag dan maar literatuur en een dutje om fris te zijn voor het openingsfeest van de studierichting Engels aan de universiteit. Netjes uitgedost in jeans, bloes en sandaaltjes, pikte Yen mij op aan de ingang. Toen we de aula binnen gingen, hadden 5 blanken en 200 Vietnameesjes hun blik op mij gericht. Toen ik verkoos bij Yen haar vriendinnen te zitten, in plaats van bij de 'andere buitenlanders', was iedereen helemaal in de war! Het spektakel begon met een dansje/karaoke van de 5 andere buitenlanders. (Yen had mij 5 minuten voor het begin gevraagd of ik graag wou meedansen met hen, maar daar heb ik toch maar vriendelijk voor bedankt...) Gevolgd door 3 andere melodramatische karaoke-acts. Vervolgens nam de hele departementsraad plaats op het podium om een 45 minuten durende Vietnamese voorstelling. Uiterst interessant! Daarna nam een extreem goede student Engels het woord om enkele tips te geven. Jammer genoeg weer een half uur helemaal in het Vietnamees... Gelukkig volgde daarna een muziekquiz (met oa volgende hit: http://www.youtube.com/watch?v=BTnT3DfQyrw). Daarna nog enkele zangacts en toen was het abrupt gedaan! Na afloop creëerde er zich een kring van geïnteresseerden rond mij, waaronder vooral vrienden van Yen en professoren. De professoren spraken vloeiend Engels en één ervan, Quon, stelde voor om ne koffie te gaan drinken. Vervolgens zijn we met 2 proffen, Yen en 3 vriendinnen naar een koffieshop (de legale versie) geweest. Na de hele thesisvoorstelling aan Quon, bleek zijn broer Ingenieur Bouwkunde te zijn, kende hij een rijke man met villa, ... Weer een puzzelstukje dat op zijn plaats valt! Hij stelde ook voor dat ik een avond Engelse les kwam geven in zijn Talencentrum... Ahum, ik zal mijn goed hart eens tonen volgende week... Bovendien heeft Quon een jaar in Antwerpen Engels gestudeerd en dat leidde uiteraard tot leuke verhalen! Hij heeft mij netjes voor de deur afgezet en laat dit weekend weten wanneer ik zijn broer kan ontmoeten!

Hieronder een filmpje van de avond. Het thema was heel toepasselijk 'Believe in yourself!'

Goodnight! *