Uitgenodigd door hét kantoor van Urbanisme en Planning!

Op Vietnamees Restaurant met de Architectencrew op kosten van de regering!

(v.l.n.r. Promotor Bac, ik, De player, Het mooie meisje, De nerd, De fatty. Niet om grof te doen, maar omdat het echt typekes leken en ik hun namen toch niet kan onthouden!)

Met Bac op de moto (voor ons scooter) door Ho Chi Minh crossen!

Dennis, ik ging hier net vertrekken met mijne Honda CD125! :-)

Dag lieve fans!

Volgens ons papa heb ik blijkbaar een hele horde trouwe volgers van mijn avonturen! Dat is tof om te horen!

Vandaag had ik terug afgesproken met Bac, mijn lokale promotor. Voor het eerst heb ik dus het risico genomen om eens een moto-taxi te nemen. Dat is sowieso goedkoper dan mijn taxi van vorige keer, en ook sowieso voetvriendelijker dan mijn één-uur-durende wandeling terug. De Canadees (ondertussen terug richting home sweet home), laten we hem 'Louis-Philippe' noemen, had mij gezegd dat het wel te betrouwen is na volgende tests: ademcontrole op alcohol, oogcontactcontrole op wiet/pief/cannabisgebruik, inschatten van betrouwbaarheid en machoïsme, en vertrekken maar!

Op 'het' befaamde kantoor(zie vorige blog) van Urbanisme en Planning had Bac voor mij 3 boeken gezocht, waarvan ik uiteindelijk uit éne, een deeltje in het Engels kon kopieëren, want als de rest was echt chinees (ofja, vietnamees) voor mij. Na donatie van massa's autocadplannen én het nieuwe, nog niet publiek gemaakte masterplan voor de stad, nodigde hij mij uit om mee te gaan lunchen met de collega's.

Voor de gelegenheid van hun Belgisch bezoek, besloten ze per moto (lees brommer) naar een Vietnamees restaurant te gaan. (De Chinees zou nogal stom zijn uiteraard...) Bac stelde voor om allemaal dingen te bestellen die ik nog nooit gegeten had. Drank: SodaShang (ofzoiets) was dik in orde: soda-suiker-limoen-ijs. (Ik kon mij de rum perfect bij fantaseren, mmmmmojito...) Eten: 2 kommen witte rijst, 5 kleine potjes sausjes, een kom spinaziesoep, slang met groene banaan, kleine zure glibberige witte bollen (zure aubergines stond op de kaart, maar dat geloof ik niet), soort varkensgebraad, een halve (dwars doorgesneden) dikke vis (geen flauw idee welke), een bord sla en een soort gefrituurde gevulde rolletjes. Idd, slang! smaakt een beetje naar vis en kip tegelijk, maar kvond maar een rare textuur, maar mss had ik net nen hap kraakbeen binnen. De bananen met sauske daarentegen waren wel super!!

Daarna stelde Bac voor om bij om hen op kantoor te komen werken met mijn laptop. Hét kantoor van Urbanisme en Planning in Ho Chi Minh City, van waaruit veruit de meeste ruimtelijke-ordeningsbeslissingen genomen werden van Zuid-Vietnam! Dat moest hij geen twee keer vragen! Alleen lag mijn laptop nog in mijn kamer... Maar das geen probleem hé!! Bac crosste snel met mij over en weer om die op te pikken. Toen terug op kantoor iedereen achter zijn pc zat te Autocadden, heb ik mij nog nooit zo verbonden gevoeld met de Vietnamezen! :-) Autocad bleek weerom een universele taal!

Bac heeft ook ineens zijn eerste woordjes Nederlands geleerd! Al gauw klonk het overal 'Dank jou!' en 'Ik hoe van joe!'

's Avonds werd ik persoonlijk naar huis gebracht door Hung en mocht ik kiezen tussen de comfi scooter van Bac of het ronkende geluid van Hung zijn Honda CD 125 met metalen zitje. Wat dachten jullie? Ik heb er een paar blauwe billen voor betaald om in stijl afgezet te worden aan mijn Guesthouse! :-)

*