Netjes onderhouden plein in de sjieke buurt.
De pedicure/manicure-vrouw die met mij op de foto wilde.
Het resultaat van de pedicure. Andere toeristen zijn trouwens fan van mijn slippers, want ik ben al drie keer aangesproken door Thaïse en Maleisische vrouwen om te vragen waar ik die gekocht heb. Op den duur dacht ik dat die een complot hadden gesmeed om mij te beroven, maar met een babbeltje over België en mijn slippers zijn ze voorlopig tevreden.
Het bloemenmeisje en ik.
Het straatje waar mijn guesthouse zich bevindt. Brommers en eetkarretjes blokkeren de voetpaden, waardoor je om de haverklap jezelf in het verkeer moet gooien in de hoop niet overreden te worden.
Vanochtend een afspraak met Bac (die ik bij nader onderzoek beter niet BaK had genoemd, maar beter 'Bah', zoals in 'Bah, dat smaakt vies!'). Een heel lieve en grappige man (ik ken geen enkel meisje dat even hard giechelt als hij) die hier professor is. Hét kantoor van Urbanisme en Planning in Ho Chi Minh was vooraf in mijn gedachten één of andere verdieping van een supersexy (architectuur kan sexy zijn!) hoogbouwtoren, neergepoot in een decadente wijk. Niets bleek echter aan die verwachting te voldoen. Het befaamde kantoor was echter een ruimte van 8 op 4 meter in een vuilgeel laag gebouw met één raam, 5 bureaus, een koffiemachine, 6 werkende mensen en evenveel computers. Bac heeft me wel goed op weg geholpen met de inhoud van mijn thesis. Hij haalde onderwerpen aan waar wij, westerlingen, nog niet hadden bij stilgestaan en gaf contactgegevens van allerlei mensen die mij konden helpen. Zaterdag hebben we terug een meeting!
Na een fikse wandeling door de sjieke buurt van Ho Chi Minh, kwam ik tot de vaststelling dat sommige hotels ook de kosten van de openbare aanleg op zich namen, want een marmeren stoep lijkt me nogal boven het gemiddelde Vietnamese budget. Daarna heb ik mezelf getrakteerd op een héééérlijke cappuccino, zo ééntje waarvan het schuim extra lang leeft, mmm! Mét gezelschap van de 'Glamour' (Bijbel der vrouwen, niet waar, Franz?), want het personeel was niet erg goedlachs.
Enkele straten verder was het contrast groot toen op de lokale markt 3 vrouwen met baby zaten te bedelen. Ook een beetje later in het park smeekte een vrouw mij om een pedicure te geven. Ik had nog geprobeerd om tegen te stribbelen, maar het moet gezegd: mijn knalrode nagellak waren eerder overblijfsels van een partijtje rode-verf-gevecht. Een half uurtje later was ik dan ook herboren met pedicure + manicure + flashy oranje kleurtje op de tenen, voor 2,5 euro. Uiteraard kan je niet iedereen helpen, maar als een meisje van 8 sigaretten komt verkopen, doet je hartje wel even pijn. Jammer genoeg (voor haar uiteraard) rook ik niet. En aan kauwgom of snoepjes had ik ook geen nood. Een fotoshoot en een fruitella later, kon ze terug lachen en haalde geplukte bloemetjes boven, die ik in onze haren stak.
Vanavond heb ik ook voor het eerste in deze chaotische stad een vriend gemaakt! Applausje voor mezelf! De voorbije dagen had ik nogal problemen met het avondeten. Niet alleen is het één gekte op straat met Vietnamezen die roepen alsof ze op Baa(r)l(e) markt staan, maar ook ben ik nogal kieskeurig: ik wil graag vietnamees eten, een klein restaurantje waar wat volk zit, liefst ook vrouwen aanwezig en als het kan ook een paar toeristen. Vandaag had ik dus die perfecte plek gevonden! Ik zat daar nog geen minuut toen een jongen naast me, ook alleen, vroeg of ik graag bij hem kwam zitten. Wonder boven wonder, geen vietnameesje, maar een Canadees van een jaar of 19 die in zijn ééntje 2 maanden door Azië trok, dan een jaar zou werken, en dan gaan studeren aan de universiteit. Leuk om eens een deftige (franse) babbel te hebben, ipv een hele dag aan te horen 'you very beautifull! where you from? you are like sunshine! miss, you like mototaxi? You have very nice skin, want massage?' :-)
Witte rijst met krokant gebakken vis in ratatouille saus (voor 2,2 euro) met fris pintje (voor 0,8 euro) en achteraf een yoghurt-fruitijsje (voor 0,40 euro). Die ijsjes bleken bij nader inzien gewoon potjes yoghurt die de Vietnameesjes in den diepvries hadden gestoken, maar daarom niet minder lekker!
Zo, de dag zit er weeral op voor mij! Good Night Belgium! xx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten