Foto van mijn kamer met Wifi, airco, TV, badkamer en koelkast voor 10€ per nacht
Hello daar, bijna 10 000 km verder!
Na de halve wereldbol te zijn overgevlogen (Frankfurt-Praag-Rusland-Afganistan-India-Thailand-Cambodja-Vietnam), ben ik gearriveerd in Ho Chi Minh City. En dit alles onder begeleiding van de beats van Peter Plank op Radio Clubmix von Lufthansa, bijna een evenaring van den RGR (voor de leken: www.rgrfm.be ) Een korte beschrijving van de bewoners: klein (ik voel mij voor 't eerst in mijn leven vrij reusachtig), met mondmaskers (Daar komen nog generaties met flaporen van, geloof mij!) en zotten in het verkeer! Honderden brommers op één kruispunt die strijden om de voorrangsregels, ofja denk niet dat er echt regels zijn, het is hier de wet van de sterkste en de luidste toeter. Vandaag jammer genoeg nog geen beeldmateriaal, maar stel u hetvolgende voor:
een oude hondabrommer met een al even oude man, waarop achteraan twee (levende!) varkens gebonden! Werfbezoeken zijn hier ook iets toegankelijker als bij ons lijkt me, de hekken staan gewoon open. Het verbaasde me dan ook niet toen ik twee jonge gasten zich een cementmolen zag toe-eigenen en die uiteraard achter hun brommer bonden. Ik snap ook waarom de één-kindspolitiek hier écht wel werkt: zo kan het hele gezin op de brommer en is er zelfs nog plaats voor de grootmoeder!
De guesthouse waar ik verblijf is wel netjes: lieve mensen en in het midden van de backpackers buurt. Na een korte wandeling door de wijk weet ik dat:
1. Een hot stone massage van 60 minuten slechts 7,5 dollar kost!
2. Iedereen op straat leeft en dingen verkoopt die er lekker uit zien!
3. Brommers de voetpaden bezetten en de straten terroriseren.
4. De bevolking heel vriendelijk is en niet opdringerig.
5. Voetganger spelen hier een suicide job is!
Bon, eindelijk een deftig bedje en geen mensen ernaast waarover ik tijgersprongen moet uitvoeren om naar toilet te kunnen! Slaapwel Belgium! *
Geen opmerkingen:
Een reactie posten