Hoi An

De plaatselijke specialiteit: vis (en krab) in bananenbladeren. Echt lekker!

Aan het strand!

De zonsondergang in het decor van de verwoestingen van de orkaan!

Het stadje zelf: allemaal koloniale huizen langs de rivier!

Echt een gezellig stadje!

Inmiddels zijn we aangekomen in Hoi An, niet te verwarren met HaNoi! (Ik vermoed dat de inspiratie op was...) Daar waar de originaliteit ontbrak, maakte de gezelligheid alles goed! Het stadje is vrij klein met mooie oude huizen en 's avonds prachtig verlicht door verschillende lampionnenwinkeltjes. Uiteraard is er zoals reeds vermeld een overaanbod aan kleer-en schoenmakers. We hebben het hier niet over herstellingswerken, maar over het ontwerp en de uitvoering ervan! Een eerste wandeling bracht ons volledig van de kaart, zodat we enkel met opengevallen monden konden staren naar de vrouwen die ons in hun shop wilden krijgen. We hebben enkele mooie tempels en oude huizen bezocht in de stad, afgewisseld door verleidelijke winkels. 's Avonds zijn we de plaatselijke specialiteit gaan uittesten: vis gegrild in bananenbladeren! Ondertussen hebben we onze 'winkel-tactiek' besproken en besloten om deze voormiddag onze bestellingen te plaatsen. Toen ik 's avonds in slaap viel, dansten de paspoppen met kleedjes, rokjes, winterjassen (wie doet die hier in godsnaam aan, vraag ik mij af?!), topjes, en zoveel meer, voor mijn ogen.

Vanmorgen gingen we iets langer slapen, maar dat was buiten de werkmannen bovenop ons dak gerekend... Die waren om 7u al volop aan het boren, timmeren, zagen en roepen, en het leek alsof die gewoon naast ons bed stonden! Na het ontbijtbuffet (mmmm!) hebben we onszelf shop-proof gemaakt en richting centrum vertrokken. Onze eerste halte bestond uit een klerenwinkel waar we een shortje lieten maken, omdat als bij toeval mijn short kapotsprong bij het binnenkomen van die winkel... De tweede stop was een schoenenwinkel waar een paar sandaaltjes en leren botten in de maak zijn. Wel grappig om helemaal opgemeten te worden, hakken te kiezen, leer te kiezen, lengtes te bepalen, etc. Toen ik in de catalogus van de winkel ook mijn eigen sandaaltjes zag staan, kwam ik niet meer bij van het lachen! Een beetje later kwamen we terecht in een houtsnijwinkel, waar we enkele souvenirs kochten. Toen de onderhandelingen achter de rug waren, vroeg het vrouwtje om op de winkel te passen, want zij ging eventjes naar huis om nog iets te halen. Als er klanten kwamen, dan moesten we die maar helpen. Nog geen twee minuten later hadden we al bezoek van een Australiër die op zoek was naar doosjes voor zijn juwelen. Jammer genoeg verkochten 'wij' geen doosjes, maar we konden hem wel helpen met tips en advies! Een tijdje later kwam de eigenares terug, gaf ons nog wat kadootjes en waren we klaar voor een drankje! We zijn ondertussen wat verslaafd aan de 'Fruit Lassie' (allerlei fruit gemixt met melk en yoghurt), lekker én gezond! Ondanks alle verleidelijke winkels hadden we allebei genoeg van het passen, meten, onderhandelen, nog eens terugkomen, etc, dat we besloten naar het strand te gaan. En dat bleek een goede beslissing! Lekker rustig, mooi weer, veel schelpen, strand en zee natuurlijk! Omdat we er zo van genoten hebben, besloten we om morgen onze geplande kookles in te ruilen voor een tweede dagje strand! En dan vliegen we morgenavond terug naar Hanoi!

*