Time flies

Huis in een steegje met koer en terras.

De schilder, die zonder beveiliging aan een bamboo ladder hangt, die vasthangt aan het dak.

Woonboten nabij de Kai Ke Market.

Nee, dit is niet de zoo, wel een restaurant! Kies welke vleermuis u op uw bord wenst... Arme diertjes.

Wij kozen voor koeien die toch niet meer te redden vielen.

Hopelijk heeft iedereen een avondje zonder blog overleefd?! J

Gisteren stond Nhut, mijn nieuwe tolk om 7u26 ongeduldig te wachten aan mijn hotel. Ik had besloten dat we naar Kai Ke, de nieuwe markt zouden gaan, omdat ik hem nodig heb om mij binnen in de huizen te krijgen. Daar aangekomen vond hij het te vroeg om bij mensen binnen te gaan (Ja uiteraard! Het was dan ook niet mijn plan om al om 7u30 te vertrekken!) en stelde hij voor om eerst rond te kijken. Ik kreeg dus de meest professionele toer ooit: ‘Inez, this is a house with a window.’ Uhu, dat zag ik zelf ook wel. ‘Inez, this house has a balcony.’ Ja, vriend… ‘Inez, some houses have shops downstairs. Maybe clothes, or shoes, or other things.’ Och, gij?! Vervolgens vond hij het nogal moeilijk om aan mensen te vragen of we binnen mochten. Nogal vervelend, want daar betaal ik hem wel voor. Gelukkig kwam hij ter compensatie met het idee om enkele huizen van vrienden van hem te bezoeken. Twee typologieën later was ik dan ook terug een beetje gelukkig, maar had ik wel genoeg van Nhut’s overbodige uitleg en stelde ik voor om pas maandag terug af te spreken. Hij ging huiswaarts, ik richting markt om wat fruit te kopen met hulp van Yen. Ik stond rustig te wachten op Yen, toen de vrouw van de lokale Fruitheuvel met haar nieuwe gsm een 10-minuten-durende fotoshoot van mij nam! Ze kwam eerst eens voelen, zette mij dan in verschillende poses voor haar appels, gevolgd door foto’s op 10 cm van mijn gezicht! Amai, wat een opluchting toen Yen verscheen! Toen verzamelde alle marktkramersvrouwen in een straal van 30 meter zich rondom ons om vragen te stellen over mij. Een ananas, dragonfruit, tros bananen en kilo appelsienen later, spraken Yen en ik af om in de namiddag een koffie te gaan drinken. Ieders geluncht en ik haar dan opgepikt aan haar boarding house. (Haar fiets is kapot) Ze trok een beetje wit weg, toen ik mij op mijn manier manoeuvreerde in het verkeer, maar we zijn er veilig geraakt! Eens gesetteld met een Lipton Da (Lipton thee met ijs), vertelde Lan, vriendin van Yen, dat ze dit weekend naar huis ging. Om het gesprek op gang te brengen, vroeg ik hoe lang ze onderweg was met de bus. Ze zei dat ze met de boot moest, want dat er geen bus was tot haar huis, want hun huis dreef op het water… Mijn enthousiasme steeg meteen boven alle tafeltjes uit! Een bewoner van een drijvend huis gevonden! De conclusie van het gesprek is dat we morgen om 9u vertrekken en dat ik mee mag! Ze vroeg of ik wilde blijven slapen, maar dat heb ik maar beleefd geweigerd. Toen ik in vol ornaat in het hotel tegen Anh (dochter) vertelde dat ik viavia beter huizen kan bezoeken, vroeg ze wat ik dan precies moest doen. Naarmate ik meer types opnoemde, begonnen haar hersenen zich harder te pijnigen, tot er een ondeugend glimlachje op haar gezicht verscheen. ‘My father has a house around Kai Ke, the cleening lady has a Hem house, we have a second house in the rural area, my friend has a house in the city, and actually my mother does business in houses… When do you want to go?’ Toen heb ik toch wel lichtjes het toppunt van euforie bereikt! Dit zou echt wel super zijn! Ik heb tenslotte nog maar 3 weken om alles af te ronden, want daarna ga ik rondreizen. Een warm badje en een niet-ontdekkingsreizigers-outfit later (Het was immers lang geleden dat ik nog eens een kleedje met hakken aanhad!), gingen we met Dave, Riet en Christoph samen uiteten. Christoph wist wel iets goed, hier vlakbij. Daar aangekomen stonden er een aantal aquaria met levende scampi’s, vissen en krabben, waaruit je kon kiezen. Daarachter stond een kooi met springende kikkers, gevolgd door één met slangen en een bak met wormen. De climax was toch wel de kooi met vleermuizen! De beestjes hingen doodsbang tegen elkaar, te wachten om opgegeten te worden… Ook één of ander dier met pels en staart zat verdoken in een hoekje. Het contrast tussen de ‘zoo’ en het restaurant was immens! Tussen de locals een tafeltje gezocht en braaf runds besteld, omdat we ons dan tenminste geen moordenaar voelden. Runds in blokjes gebakken met frietjes: Bo Luc Lac. En Bo Ne: dan krijg je een gourmetpannetje met verse biefstuklapjes en ajuin die je moet bakken. Vervolgens neem je een rond rijstpapiertje, waar je vlees, ananas, stervrucht, aubergine, munt, waterkers en noodles op doet, mooi oprolt (hmm, wij bleken daar niet zo professioneel in) en dan sopt en opeet. Een supermaal, rijkelijk voorzien van Tiger-bier, voor vier personen, voor maar 12 euro! Vele verhalen en discussies later, zijn we in ons bedje gekropen om vanmorgen naar de Metro te gaan. Ik had al snel wat verzameld (Corn Flakes, niet-gezoete melk, brie, gezouten spek, fruitsap, een brood, m&m’s, een fles rode wijn en veel koeken) en toen werd het eerder een toeristische attractie. Uiteraard even bij het vers vlees kijken, hoe dat eraan toeging, vervolgens naar de aquariums met vissen en de kroepoekafdeling! Ik moest mijn lach inhouden toen een Vietnameesje in haar beste Engels mij ‘mayonaise’ liet proeven en uitlegde waarvoor ik dat kon gebruiken… Ik kreeg er nog een ludiek foldertje bij met prentjes van maaltijden gecombineerd met mayonaise. Ze probeerde me 2x250 gram aan te smeren, maar dat heb ik gelukkig kunnen afwimpelen. Op een gegeven moment bleken we Riet kwijtgespeeld te hebben. De winkel is heus niet zo heel groot, maar toch was de kranige dame erin geslaagd om zelfs na 5 zoektochten onopgemerkt te blijven. Tot ze plots uit het niets terug verscheen met haar handen vol en een glimlach op haar gezicht. Aan de kassa moest ik zo’n kleine 20 euro betalen voor alle westerse zondigingen. Brie met rozijnenbrood als lunch, en ik was klaar om heel de namiddag bezig te zijn met orde op zaken stellen en een concreet werkplan te bedenken. Zo, de blog is weer geschreven (gecombineerd met een glaasje rode wijn als aperitief) en het is weeral etenstijd! *

Ps 1: Dingen die ik mis: een goed glas wijn, een frietje met stoofvleessaus, een leuk feestje, een bezoekje aan Dennis zijn kot, en jullie uiteraard! J

Ps 2: Volgens Riet heb ik waarschijnlijk sowieso wormen en parasieten als ik naar huis kom… Ik had precies andere souvenirs in gedachten…