Als groentje tussen de professionals

De industriezone in Hung Phu (aan de andere kant van de Can Tho River), ofja toch binnenkort...

Het snel ontwikkelende Hung Phu: de nieuwe gebouwen rijzen uit de grond, terwijl er ook nog informele/illegale bebouwing aanwezig is.

De residentiële zone in Hung Phu (aan de andere kant van de Can Tho River), ofja toch ook binnenkort...

Ik met mijn superhelm op de moto...

Linksachter de Can Tho Bridge die dit weekend verbonden is met de snelweg n°1. (Zoveel snelwegen zijn er dus nog niet)

De eerste dagtaak bestond eruit via het Departement (Ministerie) van Constructie te gaan voor hulp bij de villa-zoektocht. Daar geregeld dat ik 2 villa's mag bezoeken deze week. Vervolgens richting het Institute for Architecture and Planning, waar Tuyen mij autocads heeft gegeven van de Cai Khé Marketarea, waar niemand mij wou binnenlaten om hun huis te bekijken. Daarna met Nhut heel het nieuwe ontwikkelingsgebied aan de andere kant (zuiden) van de Can Tho River afgereden. Eerst een slechte resettlement-wijk bezocht, ook de nieuwe snelweg, andere projecten, etc. Eigenlijk was ik op zoek naar een site, maar dat bleek niet zo makkelijk. Ik zal dus op plan eens moeten zoeken en dan specifiek met mijn fiets daar wat gaan verkennen. We zijn nog een koffie gaan drinken op de Unif, waar Nhut nog wat over de campus heeft gecrosst met mij achterop en mij dan afgezet aan mijn hotel. Eerst een dutje, dan een stevige lunch (Westerse-Vietnamese mengeling) van Kheo. Een stukje Vietnamese specialiteit (plakkerige rijst met varkens, eieren, bonen in bananenbladeren) die nog half-opgegeten in de ijskast staat, want ik was er niet zo'n fan van... De drie boterhammen met hesp en de watermeloen waren wel top! Vervolgens netjes uitgedost om naar de workshop te gaan. Voor de gelegenheid ook mijn avontuurlijke rugzak ingeleverd voor mijn laptoptas, en sandaaltjes voor de versie met hakken. Beneden gearriveerd werd er in koor geroepen: 'wow, Inez, you look so professional!' Little Sister voegde er nog aan toe 'But it doesn't seem like you...' Hm, toch wel, vandaag zou ik de experten uit Duitsland en Vietnam verbazen met mijn jonge professionele verschijning! Aangekomen in het supernieuwe gebouw, wees de organisator (Matthias' baas, Jörn) mij een plekje op de eerste rij toe. Toen steeds meer vooraanstaande genodigden de eerste rij bezetten en zich vervolgens ook achter mij begonnen te settelen, heb ik nog tevergeefs geprobeerd te wisselen... Daar zat ik dan als groentje tussen de professionals... Maar uiteraard werkt dat niet afstotend. Er waren enkele bekenden: Tuan (vriend van Nhut en vertaler van Matthias), Mr. Nhon (directeur Institute for Architecture and Planning), Mr. Trung (Decaan van College of Environment and Natural Ressources), Thuy (apotheker/architectuurpassionata), Matthias en collega's van Matthias. Toen ik hen tijdens de Tea-pauze goeiedag zei, verzamelden zich meteen enkele andere nieuwsgierigen. Het toppunt was toch wel toen er tijdens het tweede deel verwacht werd dat we ons voorstelden en enkele kritische bedenkingen of vragen formuleerden. Na een hele reeks 'Hello, my name is ..., I'm director of ... ' mocht ik zeggen 'Hello, my name is Inez, I'm a student civil engineering-architecture at KULeuven in Belgium. First I would like to know how we can define the urban area, when we speak about climat change in the city masterplan. Second I'm interested in the way how we can integrate the water in urban planning on the large scale, and in housing on the smaller scale.' Geef toe, niet zo slecht voor een beginner, hé?!

Toen de eerste dag erop zat, konden we meteen kennismaken met de praktijk: de straten stonden blank. Ik ben naar huis gefietst door het water dat tot aan mijn enkels kwam (al zittend op mijn fiets!). Snel in een andere broek gesprongen en op weg naar het workshop-etentje! Jammer genoeg niet echt veel participanten, maar wel diegenen die ik al ontmoet had, dus het was wel tof. Iedereen was dan ook geïnteresseerd in mijn taak hier, mijn leeftijd en al gauw had ik een waaier visitekaartjes voor als ik in nood zat. (Sommigen waren lichtjes ongerust dat ik hier ten eerste alleen was, en ten tweede dat ik geen begeleider had aan de universiteit)

Ondertussen was ook Sari, het meisje uit Indonesië, die haar Master-thesis bij Kelly doet, hier aangekomen. Ik heb haar kort voorgesteld aan dé Amerikanen, Christoph en Matthias. Morgen probeer ik haar binnen te smokkelen in de workshop, zodat ik haar kan voorstellen aan bovengenoemde personen!

*